|
Article on other languages:
|
ยาบรรเทาปวด (อังกฤษ: analgesic มีความหมายว่าตัวฆ่าความเจ็บปวด (painkiller)) เป็นกลุ่มของยาที่ใช้บรรเทาความเจ็บปวด ยาบรรเทาความเจ็บปวดนี้จะมีผลหลายทางทั้งระบบประสาทส่วนปลาย (peripheral nervous system) และระบบประสาทส่วนกลาง (central nervous system) ประกอบด้วย
ยาที่ไม่จัดว่าเป็นยาบรรเทาปวดแต่ใช้รักษาอาการเจ็บทางประสาทได้แก่
ขั้นตอนของการบรรเทาปวดตามคำแนะนำขององค์การอนามัยโลก (WHO) เมื่อปี ค.ศ. 1990 แนะนำว่าให้ใช้ยาบรรทาปวดอย่างอ่อนก่อน จนกระทั่งใช้ไม่ได้ผลแล้วจึงค่อยใช้ยาที่แรงขึ้นเป็นขั้นบันไดดังนี้
กลไกการออกฤทธิ์พาราเซตามอล และ เอ็นเซดกลไกการออกฤทธิ์ของ พาราเซตามอล ยังไม่เป็นที่เข้าใจชัดเจน แต่ของ แอสไพริน และ เอ็นเซด คือ มันจะไปยับยั้งการทำงานของไซโคลออกซิเจเนส (cyclooxygenase) ทำให้ร่างกายลดการผลิตโปรสตาแกลนดิน เป็นผลให้ลดความเจ็บปวดและการอักเสบ ซึ่งตรงข้ามกับ พาราเซตามอล และ โอปิออยด์ โอปิแอต และ มอร์ฟิโนมิเมติกส์ทรามาดอล และ บูปรีนอร์ฟิน มีผลกระตุ้นบางส่วน ที่ โอปิออยด์ รีเซพเตอร์ อ้างอิง
|
||||||||||||||||||||||||||
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.